گاهی دل،
بیصدا از میان شلوغیها عبور میکند،
و در یک لحظهی ساده،
معنای آرامش را دوباره پیدا میکند؛
مثل نوری که از لابهلای ابرها میگذرد،
و به قلب خستهی آدم، امید میبخشد.
صبحتون به قشنگی بودنتون💗✨
رفتی و من چشم هایم را به راهت دوختم
تو به پای من نماندی، من به پایت سوختم
می شوم مانند تو،قید دلم را می زنم
بی وفایی را عزیزم از خودت آموختم..
درگیرِ تو بودم که نمازم به قضا رفت!
در من غزلی درد کشیدُ، سرِ زا رفت!
سجاده گشودم که بخوانم غزلم را
سمتی که
چه بچه خوبی دارممم😂😂
مرسیی عشقم😘😘
