گاهی با خودم فکر میکنم تا حالا هیچ اثر هنری به اندازهی این سریال، قلب منو لمس نکرده. هنوز هم گاها وقتی یهکم دلم میگیره، میشینم و یه سری از سکانسهاش رو میبینم و اشک میریزم. از اون کارهاست که بعد دیدنش آدم از خودش میپرسه: «واقعا چیه این آدمیزا
این فرهنگ افراط غذایی و پر کردن شکم به هر قیمت و با هر چیز بی کیفیتی از کجا اومده؟! بحث فقر مادی نیست، بیشتر شبیه استضعاف فکریه وگرنه با پول همین اشغال میشه غذای با کیفیت و سالم خورد!
تبلیغ جدید پورش انیمیشن کار انسان است. به عبارتی بالاخره به آن نقطه رسیدیم که تولیدات ارزان جنروتیو AI برای فقراست وپولدارها همچنان امتیاز استفاده از خلافیت لاکچری انسانی را دارند. شبیه فرق فرش دستبافت و ماشینی
التماست میکنم، به اسم خدا و هر چیزی که برات عزیزه… اگه هنوز تو دههی ۲۰، ۳۰ یا ۴۰ زندگیت هستی، این کتابو بخر، از اول تا آخر بخونش و هر درسی که یاد میده رو تو زندگیت اجرا کن.
یه باور خرافی احمقانه دارم که اگه جمع عددهای سال رند باشه، سال بهتریه. ۲۰۲۶ رنده، شاید قرار باشه باور احمقانه من محقق بشه... براتون سال میلادی بهتری آرزو دارم. سال شمسی که با ما نمیسازه...
