محوِ نگاهت شدم،
چنانکه مهتاب در آغوشِ شب،
یا نسیمِ خنکِ سحر، در گیسویِ باغ.
صدای تو، آرامشی‌ست که در دلِ طوفان،
به گوشِ دل می‌رسد، و من، بی‌اختیار،
به سمتِ تو کشیده می‌شوم، همچون پرنده‌ای که راهِ خانه را از میانِ هزار بادِ مخالف با بویِ آشنا پیدا میکند🦢❤️‍🔥>>
I disappeared from your gaze, like the moonlight in the arms of the night, or the cool breeze of the dawn, in the hair of the garden. Your voice is the peace that is heard in the heart olove you, like a bird that finds its way home through a thousand opposite winds, with a familiar smell;

پایان
ألله یآرتون زیبارویان؛ بدرود🪷

2:48
Miss: @marcello.