پوللل

در سکوتی که خورشید آخرین نفس‌های گرمش را بر پهنه‌ی آب می‌پراکند، انسانی تنها بر اسکله‌ای چوبی نشسته است؛ نه برای فرار، بلکه برای یافتن.
آسمان، با رنگ‌های شعله‌ور نارنجی و طلایی، گویی آغوشی گشوده برای دل‌هایی که از هیاهوی جهان خسته‌اند. آب، آرام و ب

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb

join; @hvusb