گاهی بعضی دوستی‌ها مثل غروب آرومن؛ نه با دعوا تموم می‌شن، نه با نفرت. فقط کم‌کم رنگشون می‌ره، مثل آسمونی که آخر شب جاشو به سکوت می‌ده. اما خاطره‌ی خنده‌ها، حرف‌های نصفه‌شب و لحظه‌های خوب، همیشه یه گوشه‌ی دل می‌مونه. شاید بعضی آدم‌ها کنارمون نباشن، ولی ردِ مهربونیشون هیچ‌وقت پاک نمی‌شه. این چنل هم فعلاً توی سکوت خاموش می‌شه، به امید روزایی که دوباره نور از راه برسه. 🖤
خاموشی چنل