🔻نامه سرگشوده یک مادر به رئیس جمهور پزشکیان
🔹من، نه در پیِ گروه و جناح خاصی هستم و نه انگیزهای جز دغدغهیِ بقا و آیندهیِ فرزندانم و مردم غیور و عزیز سرزمینم را دارم. اما این بیعدالتی، این ناامیدیِ عمیق، و این رنجِ مضاعف، دیگر قابلِ تحمل نیست. چگونه میتوانم در این شرایط، به آیندهای روشن امیدوار باشم، در حالی که امیدِ من، با وعدههایِ تحقق نیافته و شعلههایِ جنگ، به خاکستر بدل شده است؟
🔸از شما، به عنوانِ فرماندهیِ ارشدِ این دیار، استدعا دارم، عمقِ این فاجعهیِ معیشتی و روحی را درک کنید. رنجِ مادری که با امید به صندوقِ رأی رفت و اکنون تنها با یأس و ویرانی روبرو شده، و همهیِ مردمانی که در این چرخهِ معیوبِ فقر و جنگ گرفتار آمدهاند، نباید نادیده گرفته شود. لطفا، پیش از آنکه این ناامیدی، ریشهیِ هر امیدی را در دلِ این ملت بخشکاند، و پیش از آنکه زخمهایِ جنگ، التیامِ ناپذیر گردند، راهی برایِ پایان دادن به این مصیبت بیابید. وبدانید واگاه باشید که هراشک واهی که از استرس وترس بر وجود نازنین کودکانمان سرازیر شود شما ومسئولین در پیشگاه خداوند منان باید پاسخگو باشید./عصرایران
🆔
@GizmizTel 💯
