یه سندرومی هم هست به اسم «سندروم وفاداری بیقرار»
اینجوریه که حتی نسبت به کسی که دیگه توی زندگیمون نیست، احساس تعهد میکنیم. الان داشتم این موزیکو گوش میدادم، یه جاش میگه «بعد از تو دیگه این شهر منو با کسی ندیده»، و به این فکر کردم که ما گاهی چقدر خیالپردازانه و به امید واهی برگشتن کسی، خودمونو از ادامهی زندگی و رفتن به مراحل بعد محروم میکنیم، فقط و فقط به خاطر این که هنوز در اعماق ذهنمون منتظر کسی هستیم
منتظر کسی که احتمالا هیچ اهمیتی برای انتظار متوهمانهی ما قائل نیست
عجب واقعیت تلخی ...
🆔
@GizmizTel 💯
