نان و نمکِ علی(ع)
🔹عقیل، برادر بزرگتر امام علی(ع)، بهدلیل بدهکاری سنگین به همراه فرزندانش به کوفه نزد امام آمد.
🔹شبهنگام، وقتِ شام فرا رسید. عقیل که گمان میکرد بهعنوان برادر خلیفه، سر سفرهای رنگین و شاهانه خواهد نشست، با یک شام بسیار ساده (نان و نمک) مواجه شد.
🔹عقیل با تعجب گفت: «علی جان! تمام پذیرایی تو همین است؟! من فکر میکردم در خانه خلیفهٔ اسلامی غذاهای متنوعی پیدا میشود.» امام فرمودند: «مگر این نعمت خدا نیست؟ پس باید شکرگزار باشیم.»
🔹سپس عقیل به امام گفت: «من ۱۰۰ هزار درهم قرض دارم و برای ادای آن به کمک تو نیاز دارم.»
🔹امام فرمودند: «من چنین پولی ندارم؛ صبر کن سهم شخصیام از بیتالمال را به تو بدهم.» عقیل گفت: «بیتالمال دست توست و مرا به سهم خودت حواله میدهی؟» امام فرمودند: «از بیتالمال چیزی بیشتر به تو نمیدهم.»
🔹وقتی عقیل اصرار کرد، امام علی(ع) پیشنهاد عجیبی دادند: «اگر عجله داری، بیا شبانه به بازار کوفه دستبرد بزنیم و قفل صندوق تجار را بشکنیم!» عقیل با تعجب گفت: «علی! به من پیشنهاد دزدی از مال مردم بیگناه را میکنی؟!»
🔹امام لبخندی زدند و فرمودند: «چطور ربودن مال یک نفر دزدی است، اما ربودن اموال بیتالمال که متعلق به همهٔ مسلمانان است، دزدی نیست؟!»
🔹سپس امام پیشنهاد دیگری دادند و گفتند: «اصلاً بیا ۲ نفری به بیابان برویم و راهزنی کنیم!» عقیل گفت: «من اهل راهزنیام؟» امام فرمودند: «گناه راهزنی در بیابان بسیار کمتر است از اینکه منِ خلیفه، دست در بیتالمال مسلمین ببرم و مال مردم را به برادرم ببخشم.»
#حکایت
@Farsna 
