دوستیای که تمام شد
🔹امام جعفر صادق(ع) دوستی داشتند که همیشه و در همهجا همراه ایشان بود و به نظر میرسید پیوند دوستیِ بسیار عمیقی میان آنها برقرار است.
🔹روزی این شخص به همراه امام به بازار کفاشها رفتند. غلامِ سیاهپوستِ آن مرد نیز درپی آنها قدم برمیداشت.
🔹در میان شلوغی بازار، مرد ناگهان به پشت سر خود نگاه کرد و غلام را ندید. چند لحظه بعد که غلام پیدا شد، مرد با عصبانیت و تندخویی به او پرخاش کرد و گفت: «ای زنازاده! کجا بودی؟»
🔹امام صادق(ع) با شنیدن این فحش ناموسی و زشت، بهشدت تکان خوردند. دست خود را بالا بردند، به پیشانی خود زدند و با ناراحتی و تعجب فراوان به آن مرد فرمودند: «سبحانالله! به مادرش دشنام میدهی و تهمت میزنی؟ من خیال میکردم تو مردی باخدا و باپروا هستی، اما اکنون میبینم که ذرهای تقوا نداری!»
🔹آن مرد برای توجیه رفتار خود گفت: «فدایت شوم، مادر این غلام یک زن سِندی (غیرمسلمان) است [و این دشنامها برای آنها عیب نیست].»
🔹امام با قاطعیت فرمودند: «مگر نمیدانی که هر ملتی برای خود قانون و سنتی در ازدواج دارد؟ کار تو تهمت و ناروا بود. از من دور شو!»
🔹این ماجرا باعث شد که آن رابطه نزدیک و صمیمی فوراً از هم بپاشد؛ امام صادق(ع) تا پایان عمر دیگر هرگز با آن شخص همسفره نشدند، همقدم نگشتند و با او رفتوآمد نکردند.
#حکایت
@Farsna 
