قاتل خاموش ناوهای آمریکا در خلیج فارس و تنگۀ هرمز

🔹همزمان با افزایش تحرکات نظامی آمریکا در غرب آسیا و تقویت حضور ناوگان‌های دریایی در پیرامون آب‌های جنوبی ایران، برخی برآوردهای راهبردی از فعال شدن گزینه‌های بازدارندگی دریایی ایران در صورت تشدید تهدیدات نظامی حکایت دارد.

🔹یکی از سناریوهای قابل طرح، بهره‌گیری از ظرفیت جنگ مین دریایی در خلیج فارس و پیرامون تنگۀ هرمز است؛ ابزاری که در ادبیات نظامی به‌عنوان یکی از مؤثرترین ابزارهای ایجاد محدودیت عملیاتی برای ناوگان‌های متخاصم شناخته می‌شود.

🔹بررسی تحولات ساختار دفاع دریایی ایران در سال‌های گذشته نشان می‌دهد جنگ مین به‌عنوان یکی از اجزای مهم راهبرد بازدارندگی در دستور کار قرار گرفته. این راهبرد بر افزایش هزینه عملیاتی نیروهای مهاجم، کاهش آزادی مانور ناوگان‌های متخاصم و ایجاد عدم قطعیت در محیط عملیاتی تمرکز دارد.

🔹تاریخچۀ عملیاتی جنگ مین در خلیج فارس نشان می‌دهد این ابزار دفاعی، همواره بخشی مهم از راهبرد بازدارندگی دریایی ایران بوده است و نمونه‌های عملی آن بازتاب گسترده‌ای در سطح جهانی داشته است.

🔹یکی از مهم‌ترین این موارد، حادثۀ دوم مرداد ۱۳۶۶ بود که طی آن سوپرتانکر آمریکایی «اس‌اس بریجتون» در نزدیکی جزیرۀ فارسی با مین دریایی برخورد کرد. این نفتکش که تحت اسکورت شدید ناوگان آمریکا حرکت می‌کرد، دچار آسیب جدی شد و رسانه‌های بین‌المللی آن زمان، این حادثه را نشانه‌ای از آسیب‌پذیری خطوط انتقال انرژی در خلیج فارس دانستند.

🔹نمونۀ دیگر، حادثۀ ۲۵ فروردین ۱۳۶۷ بود که طی آن ناو محافظ آمریکایی «ساموئل بی رابرتز» با مین دریایی برخورد کرد. این انفجار موجب ایجاد شکافی چندمتری در بدنه ناو شد و بخش موتورخانه آن به شدت آسیب دید.

🔹ارزیابی‌های نظامی نشان می‌دهد در صورت حرکت شرایط به‌سمت درگیری، سناریوی مین‌ریزی دریایی احتمالاً در قالب یک ساختار چندلایه و شبکه‌محور اجرا خواهد شد.

🖼 اما در صورت احتمال اجرا از چه مین‌هایی استفاده می‌شود؟

🔗 اینجا بخوانید.
@Farsna