روایت یک سقوط؛ از نخستوزیری امام تا همنوایی با رضا پهلوی
🔹مسیر سیاسی میرحسین موسوی، نمونهای عبرتآموز در تاریخ انقلاب اسلامی است؛ مسیری که از جایگاه «نخستوزیر دوران دفاع مقدس» آغاز شد و امروز به همصدایی با جریانهای برانداز، رسانههای ضدایرانی و خاندان پهلوی رسیده است.
🔹بیانیۀ اخیر موسوی در حمایت تلویحی از اغتشاشات و درخواست خلع سلاح نیروهای مسلح، بار دیگر نشان داد او نهتنها مرزی با دشمنان ملت ایران ندارد، بلکه عملاً در زمین طراحیشده آمریکا، اسرائیل و اپوزیسیون خارجنشین بازی میکند.
دلایل سقوط تدریجی میرحسین موسوی را میتوان در چند محور بررسی کرد:
۱. عدم ولایتمداری و ترجیح نظر شخصی بر مصلحت نظام
🔸از استعفای نابهنگام سال ۱۳۶۷ تا نقشآفرینی در فتنه ۸۸، موسوی بارها نشان داد در بزنگاهها، خواست شخصی را بر امر ولیّ و مصالح کشور مقدم میداند.
۲. قدرتطلبی به قیمت پایمالکردن منافع ملی
🔸اصرار بر ادعای دروغین تقلب در سال ۱۳۸۸، دامنزدن به آشوبها و زمینهسازی برای تحریمهای فلجکننده، محصول بازگشت او به عرصه سیاست با هدف تصاحب قدرت به هر قیمت بود.
۳. اسارت در منافع حزبی و جناحی
🔸موسوی همواره میان منافع ملی و منافع جناحی و شخصی، جانب منافع شخصی و قبیله ای را گرفته و منافع ملی را لگدمال کرده است. او بهجای ایفای نقش یک چهرۀ ملی، به ابزاری برای احیای جریانهای سیاسی شکستخورده تبدیل شد و منافع جناحی را بر منافع مردم ترجیح داد.
۴. فقدان بصیرت و دشمنشناسی
🔸شاید بزرگترین عامل سقوط موسوی، ناتوانی در تشخیص دوست از دشمن بوده و هست. او در فتنه ۸۸ اجازه داد که شعارهای ساختارشکنانه زیر پرچم او داده شود و هیچ مرزبندی مشخصی با منافقین، سلطنتطلبان، تجزیه طلبان و سرویسهای جاسوسی غربی نداشت.
۵. تأثیرپذیری از حلقه نزدیکان و همسر
🔸نقش اطرافیان و بهویژه همسر موسوی در جهتدهی به مواضع رادیکال او، از عوامل مهم فاصلهگرفتنش از عقلانیت سیاسی و انسداد کامل با نظام بود.
۶. انحراف در مبانی فکری
🔸التقاط فکری موسوی باعث شد که او به مرور از آرمانهای انقلابی فاصله بگیرد و به سمت الگوهای غربی متمایل شود. ناتوانی در تبیین یک الگوی بومی و انقلابی برای اداره کشور، او را به سمتی سوق داد که در نهایت بیانیههایش سر از رسانههای صهیونیستی درآورد و با مواضع رضا پهلوی همپوشانی پیدا کرد.
۷. سکوت ۲۰ ساله و فقدان احساس تکلیف
🔸انزوای طولانی موسوی از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۸، نشان داد دغدغه اصلی او نه دفاع از انقلاب، بلکه بازگشت به قدرت در زمان مناسب بوده است.
@Farsna - Link
