نجات نمایشی و غارت سیستماتیکِ آمریکایی

🔹دولت ترامپ درحال بررسی تغییر رژیم در کوباست، با گزینه‌هایی همچون تشدید فشار اقتصادی و محاصره نفتی.

🔹این تغییرات، مشابه تجربیات گذشته کشورهایی همچون شیلی، گواتمالا، نیکاراگوئه، پاناما، ونزوئلا، و عراق است. سیاست‌های آمریکا در این کشورها با هدف تغییر دولت‌ها و غارت منابع ملی بوده است.

🔹آمریکای لاتین دهه‌هاست که آزمایشگاه سیاست خارجی ایالات متحده است؛ از کودتا در شیلی تا تحریم‌ها و جنگ‌ها در ونزوئلا و عراق.

🔹در این کشورها، تغییرات با وعده‌هایی چون دموکراسی و آزادی آغاز شد، اما در نهایت تنها غارت منابع و بی‌ثباتی به همراه داشت.

🔹در ایران نیز آمریکا از کودتای ۲۸ مرداد تا تحریم‌ها و جنگ‌ها، همواره در تلاش بوده تا نظم مورد نظر خود را تحمیل کند. در عراق و افغانستان، مداخلات با شعارهای آزادی و ملت‌سازی تنها به ویرانی منتهی شد.

🔹تحریم‌ها، به‌عنوان یکی از ابزارهای اصلی فشار، مردم را هدف قرار می‌دهد. این سیاست‌ها نه تنها مشکلات اقتصادی به وجود می‌آورد، بلکه جان بسیاری از مردم را نیز می‌گیرد.

🔹کشوری که همواره با این سیاست‌ها، دیگر ملت‌ها را دچار بحران کرده است، چگونه می‌تواند ادعای نجات دیگر کشورها را داشته باشد؟ آمریکای سلطه‌گر هیچ‌گاه به دنبال نجات نبوده؛ بلکه هدفش تغییر رژیم‌ها و غارت منابع است.

🔹خصومت آمریکا با ایران نه به.خاطر حقوق بشر، بلکه به.دلیل مقاومت در برابر سلطه‌گری است. ایران الگوی استقلال و مقاومت را به منطقه صادر کرده است. ترامپ و سیاست‌های او ادامه همان راهی است که آمریکا در قبال دیگر کشورها طی کرده است.

🔹در نهایت، سیاست‌های آمریکا در کوبا، ونزوئلا، و دیگر کشورها بخشی از یک پروژه واحد است: بازتولید نظم سلطه‌گرانه و غارت منابع تحت پوشش نجات.
@Farsna - Link